بیست و هفت سال؛ برای یک انسان، نیمی از عمر، و برای یک مادر، بیست و هفت هزار بار طلوع و غروب انتظار جانکاه است. داستان #سعید_زینالی تنها روایت یک ناپدید شدن نیست، بلکه نمادی از یکی از دردناکترین و پایدارترین جنایات علیه حقوق بشر، یعنی ناپدید سازی قهری است.
زمانی که ارادهای سیستماتیک برای پنهان کردن حقیقت وجود دارد، درد خانواده ها به فراتر از سوگ تبدیل میشود؛ به یک نبرد تمامعیار برای حق دانستن.
کانون دفاع از حقوق بشر در ایران
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر